نمونه گزارش کارورزی سه 3 دانشگاه فرهنگیان به صورت جامع

دسته بندي : علوم انسانی » گزارش کارآموزی
نمونه گزارش کارورزی سه 3 دانشگاه فرهنگیان به صورت جامع

فهرست:
مقدمه  4
      تاریخچه کارورزی 
      اهمیت و ضرورت کارورزی 
      پیشرفت های بنده نسبت به کارورزی 1 و 2 
فصل اول: گام اول کنش پژوهی 
     بخش اول:
      ویژگی و ایده های من
      بخش دوم
      معرفی مدرسه
      گزارش عاطفی 
       بخش سوم 
       اهداف و ایده های من  
 فصل دوم:گام دوم کنش پژوهی 
       گزارش روایتی  
       نگارش گزارش روزانه (جلسه اول
       نگارش گزارش روزانه (جلسه دوم
       نگارش گزارش روزانه (جلسه سوم
       نگارش گزارش روزانه (جلسه چهارم
       نگارش گزارش روزانه (جلسه پنجم
       نگارش گزارش روزانه (جلسه ششم
      طرح آموزشی (جلسه هفتم)
      طرح آموزشی (جلسه هشتم)
      طرح آموزشی (جلسه نهم)
فصل سوم: گام سوم کنش پژوهی
     روایت من از کارورزی (3)  
      کد گذاری
      نتیجه گیری: 
     منابع 


مقدمه
کارورزی در مراکز تربیت معلم به مثابه بالا رفتن از نردبانی است که در گودالی ژرف و بی نور گذاشته شده است. و می خواهیم از پلکان آن بالا برویم تا به روشنایی پهناور دشت برسیم. باید به این فکر بیفتیم که چگونه می توان از این نردبان بالا رفت. آن چه مسلم است باید پلکان نردبان را یک به یک طی کرد تا به سلامت به اوج رسید.
آن گاه که نردبان را لمس می کنیم و روی اولین پله قرار می گیریم، کم و کیف آن را احساس خواهیم کرد و از همان پله اول متوجه طرز قرار گرفتن، استقامت و اطمینان از پابرجایی آن خواهیم شد. آن چه را درباره صعود از نردبان شنیده ایم و خوانده ایم به ذهنمان می آید و سعی می کنیم آیین نامه های پیمایش نردبان را به کار بندیم، و پلکان آن را یکی پس از دیگری در نوردیم. هر پله ای را که پشت سر می گذاریم آشنایی مان با نردبان بیش تر می شود و ایمنی و اطمینانی را که در اولین گام حس کرده ایم قوت می گیرد و لحظه به لحظه به فضای روشن تری می رسیم. در چنین گودال عمیق و تاریکی که هیچ چیز قابلیت آشکاری برای تشخیص و تمییز ندارد، پرش و جهش به بالای نردبان محال است و با خیال پردازی هم نمی توان خود را در پله آخر قرار داد. اگر هم تصور کنیم که می توان پله ها را یک در میان، یا چند تا با هم پیمود و بدون لمس پله ای از
روی آن عبور کردو بالا رفت، اشتباه می کنیم. چون زود خسته خواهیم شد و به نفس نفس خواهیم افتاد. آن وقت نه تنها روشنایی سطح بالا را نخواهیم دید، بلکه تیرگی پایین گودال تیره تر می نماید. بعید هم نیست که در اثر شتاب پایمان به مانعی برخورد کند، یا پله ای زیر پایمان بشکند و سرنگون شویم. عاقلانه ترین راه این است که با شیوه ای درست و سنجیده از نردبان بالا برویم. یعنی از پله ای به پله ای دیگر. سرعت سعود مطرح نیست. کارورزی در دانشگاه فرهنگیان یعنی به عمل کشیدن مطالب تئوری همراه با تمرینات متعدد و مکرر برای رسیدن به مهارت های عملی تدریس. تنها فعالیتی که این دانشگاه را از دیگر مراکز آموزشی جدا می سازد یادگیری مهارت های حرفه ای تدریس است که با عناوین مختلفی چون »کارورزی «،» تمرین دبیری « ،» تدریس عملی « یا » کارآموزی «شناخته شده است. شک نیست که مهارت های حرفه ای تدریس، به مثابه سایر حرفه ها، باید مورد تمرین های مکرر و مکرر قرار بگیرند و با تجربه های شخصی دانشجو معلمان بیامیزند، و ارزشیابی های مداومی از آن ها به عمل آید، تا داوطلبان این حرفه به مرحله استادکار ماهر برسند و با اطمینان خاطر روانه کلاس های درس در مدارس بشوند. متأسفانه در حال حاضر کارورزی و تمرینات تدریس عملی دانشجو معلمان قسمت ناچیزی از فعالیت های ما را در برمی گیرد.

و این دقیقا در زمانی است که در کشورهای دیگر، چه پیش افتاده و چه عقب نگاه داشته شده، قسمت اعظم فعالیت های این مراکز به تمرین و عمل اختصاص یافته است. کارورزی دانشجو معلمان باید به گونه ای برگزار شود که وقتی به مرحله فارغ التحصیلی می رسند خط مشی های حرفه ای و مهارت های کاری خودشان را به خوبی یاد گرفته باشند. هرگاه دانشگاه فرهنگیان بتواند این وظیفه ویژه را به نحو شایسته ای به انجام برساند خواهد توانست معلمان شایسته تحویل جامعه بدهد. اهمیت و ضرورت اجرای برنامه کارورزی برای کسب صلاحیت حرفه ای در معلمان تا آن حد است که بدون گذراندن واحدهای مربوط در این زمینه، نباید به دانش آموختگان مراکز تربیت معلم، گواهینامه صلاحیت تدریس بدهند و اداره کلاس های درس و تدریس دروس گوناگون را به آنان محول کنند زیرا: یادگیری کامل منوط به توسعه آموخته ها در سه حیطه شناختی، عاطفی و حرکتی است دستیابی به سلسله مهارت های حرکتی وقتی ممکن می شود که میان آموخته های شناختی و عاطفی تعامل حاصل شود و این تعامل زمانی حاصل می شود که شرایط بروز رفتارهای مهارتی و حرکتی فراهم باشد.








تاریخچه کارورزی
تاریخ کارورزی با تاریخ یادگیری تجربی و مشارکتی گره خورده است و به اوایل 1900 میلادی برمی گردد که در امریکا شروع شد و شامل تجربیات آموزشی مبتنی بر کار می گردد. برنامه هایی مانند از مدرسه تا کار. در جستجوی کار. آکادمی مشاغل و سایر برنامه های یادگیری ضمن خدمت.در اروپا نیز کارورزی داوطلبانه برای جوانان در اوایل قرن نوزدهم آغاز شد و از عناصر اصلی سیستم های آموزش در اروپا گردید. برنامه های دیگری نیز در حوزه ی آموزش و پرورش تجربی رایج بوده است و مقایسه کارورزی با آن ها از لحاظ نظری و کاربردی میتواند در نشان دادن وجوه اشتراک و افتراق برنامه کارورزی با برنامه های قبلی مفید باشد. یکی از این برنامه ها کارورزی است که دوره یادگیری مهارتی محسوب میگردد که دانشجو در آن برای مدتی با توافقنامه قانونی کار میکند. از این نوع فرصت های یادگیری میتوان به برنامه coop اشاره کرد که دوره کوتاهی از آموزش مشارکتی است و فرد به طور تجربی کار را یاد میگیرند و گواهینامه دانشگاهی اخذ میگردد. برنامه دیگر gob shadowing است که نوعی تجربه یادگیری مبتنی بر کار است که دانشجو یک روز یا زمان خاصی از یک مربی درخواست میکند که کار وی را مشاهده کرده و درباره میزان موفقیت و حرفه مورد نظر از وی سوال کند.
Extern ship مدلی کوچکتر ومحدود تر از کارورزی است که در آن دانشجو فعالانه در گیر شده و در یک فرصت یادگیری کاربردی عملی وتجربه محور در زمینه ی مورد علاقه خود شرکت میکند.
Practica/practicum نیز شامل تجربه عملی و شخصی بیرون از کلاس درس است اما به اندازه کارورزی یک پروژه خاص نیست. کارورزی نوعی یادگیری نظارت شده است که در آن دانشجویان از دانش قبلی خود برای ارتقای مهارت هایشان در یک محیط حرفه ای استفاده میکنند.از این رو تفاوت اصلی کارورزی با برنامه های مذکور در عناصر نظارت و استفاده از دانش قبلی است به عبارتی دیگر نظریه وعمل با نظارت استاد راهنما گره میخورد. در حالی که در برنامه های دیگر هم یادگیری مشارکتی مهارتی و تجربی است اما دانش دانشگاهی و نظارت وجود ندارد.